Telewerken: is er een risico op burn-out of bore-out?

Hier zijn twee verschillende termen die toch tot dezelfde vaststelling leiden: uitputting op het werk. De ene wordt veroorzaakt door een te hoge werkdruk en de andere door een gebrek aan werk. Door de gezondheidscrisis is telewerk algemeen geworden voor studenten en bedrijven. Brengt deze nieuwe praktijk ons naar een van deze twee syndromen? 

Burn-out

We kennen allemaal de burn-out, wat een syndroom is van fysieke en mentale uitputting veroorzaakt door werkstress. Deze term is nog steeds actueel, want door thuis te werken kun je ook in een burn-out belanden. 

Door de herhaalde lockdowns en het telewerk zien we twee soorten mensen: zij die gas terug kunnen nemen en zij die daarentegen alles tegelijk moeten regelen.

Volgens een studie van het instituut CSA in samenwerking met Linkedin Frankrijk verklaart bijna een kwart van de Fransen (23%) dat ze tijdens de lockdown risico liepen op een burn-out, en bij de jongeren is dat bijna de helft (46%). Wanneer je dicht bij een burn-out zit, moet je naar je lichaam luisteren en naar de signalen om dat te voorkomen. Vaak heb je het niet door omdat je in een energiemechanisme zit waarin je niet meer voelt dat je lichaam uitgeput raakt. 

Dit probleem van uitputting door werk is des te moeilijker te detecteren wanneer je op afstand met je collega's samenwerkt.

Op afstand is het ingewikkeld om te merken dat het ergens niet goed mee gaat. Het is daarom van cruciaal belang om overlegmomenten in te plannen om te zien hoe je collega's de werkdruk ervaren. Het is ook de verantwoordelijkheid van de collega's om 'nee' te durven zeggen en een grens te trekken.